*** تو, من, ما انسانيم؛

ما آن توان يگانه را داريم كه انسان را رها ميكند و آن غريزه الهام بخش كشف و خلاقيت را.
و خردي كه در طبيعت, همه چيز را بصورت يك كل پر معني در ميآورد. و بدين سان انسان بودن را نهايتي نيست.

آنچه هست تنها آغاز است, آغازهايي درخشان و حيرت انگيز و بي انتها. و اين كردار خوش انسان بودن, دوست بودن, عاشق بودن, همسايه بودن؛ همسايه اي خوب.

انتخاب شده از كتاب: روياهايت را فرو مگذار/ برگردان دكتر مينو مرواريد

*** به يكديگر نيازمنديم. نمي‌توانيم به تنهايي موفق شويم. به چه درد مي‌خورد موفقيت اگر كسي نباشد كه آن را تصديق كند يا با هم آن را گرامي بداريم؟

به يكديگر نيازمنديم. نمي‌توانيم به تنهايي موفق شويم. به چه درد مي‌خورد موفقيت اگر كسي نباشد كه آن را تصديق كند يا با هم آن را گرامي بداريم؟

خواهان پشتيباني كساني هستيم كه دوستشان مي‌داريم و آنها هم به ما نيازمندند. با هم كار كردن نويد بخش عمري طولاني تر و زندگي بهتر و سالم تري است تا جدا از هم كار كردن. خودبسندگي مطلق توهمي خودشيفتگانه بيش نيست. نيروي نهفته در همكاري بسيار بيشتر است. با جستن نيازهاي ديگران, مي‌توان دريافت كه از چه راهي بهتر مي‌توان به ياريشان شتافت. در گذر از اين فرآيند, بي ترديد اين امر بر ما آشكار خواهد شد كه تعالي بخشيدن به زندگي ديگران, بي آنكه به خود خدمتي كنيم, ممكن نخواهد بود.

انتخاب شده از كتاب: زاده براي عشق/ لئو بوسكاليا