مولانا در دفتر چهارم در طی حکایتی به نتیجه ی عمل انسان اشاره می کند. باد تخت سلیمان را از چپ و راست در هم می کوبد. سلیمان به باد دستور می دهد که آرام گیرد. باد به سلیمان می گوید : اگر می خواهی من به درستی و عدالت رفتار کنم تو نیز به درستی و عدالت رفتار کن.

باد بر تخت سليمان رفت كژ
پس سليمان گفت:« بادا كژ مغژ!»
باد هم گفت:« اى سليمان كژ مرو
ور روى كژ از كژم خشمين مشو
اين ترازو بهر اين بنهاد حق
تا رود انصاف ما را در سبق
از ترازو كم كنى من كم كنم
تا تو با من روشنى من روشنم»

همچنین روزی تاج سلیمان هشت بار بر سر او کج می شد و او هر بار آن را راست می کرد. سلیمان به تاج گفت: «تو را چه می شود که هشت بار کج شده ای؟» تاج به او گفت: «اگر صد بار مرا بر سر خویش راست کنی باز کج خواهم شد تا اینکه درون و رفتار را راست گردانی.» سلیمان به محاسبه ی نفس پرداخت و درونش را از خواسته ی نادرستی که داشت پاک کرد. چون سلیمان اینکار را کرد تاج بر سرش راست شد.

همچنين تاج سليمان ميل كرد
روز روشن را بر او چون ليل كرد
گفت: تاجا كژ مشو بر فرق من
آفتابا كم مشو از شرق من‏
راست مى‏كرد او به دست آن تاج را
باز كژ مى‏شد بر او تاج اى فتى
هشت بارش راست كرد و گشت كژ
گفت:« تاجا چيست آخر كژ مغژ!»
گفت:« اگر صد ره كنى تو راست من
كژ روم چون كژ روى اى موتمن»‏
پس سليمان اندرونه راست كرد
دل بر آن شهوت كه بودش كرد سرد
بعد از آن تاجش همان دم راست شد
آن چنان كه تاج را مى‏خواست شد

بعد از این قضیه هر گاه سلیمان قصد نادرستی داشت تاج بر سرش کج می شد. تاج به سلیمان گفت:« دستور اینست که من با کج شدن ، کژی درونت را به تو نشان دهم.» مولانا در آخر نتیجه می گیرد دلیل هر غم و مصیبتی در درون و رفتار ما نهفته است و نباید دیگران را متهم کنیم.

بعد از آنش كژ همى‏كرد او به قصد
تاج وا مى‏گشت تارك جو به قصد
هشت كرت كژ بكرد آن مهترش
راست مى‏شد تاج بر فرق سرش‏
تاج ناطق گشت كاى شه ناز كن
چون فشاندى پر ز گل پرواز كن
نيست دستورى كز اين من بگذرم
پرده‏هاى غيب اين بر هم درم
بر دهانم نِه تو دست خود ببند
مر دهانم را ز گفت ناپسند
پس ترا هر غم كه پيش آيد ز درد
بر كسى تهمت مَنِه بر خويش گَرد