هنگام روبرو شدن با پستی ها و حقارت ها و سخنان تنفرآمیز از موضع عشق به آنها پاسخ گویید, در هر جمعی, شما کسی باشید که با رفتار محبت آمیز, از غایبان دفاع می کند.

احساس پشیمانی دائم و نگرانی از رویدادهای احتمالی آینده, از مخرب ترین احساسات منفی انسان به شمار می آیند.

هنگامی که احساس ناراحتی می کنید از خود سوال کنید« چگونه می توانم با تغییر نظراتم در امور مختلف ناراحتی خود را برطرف نمایم»؟
سپس در این راستا کار کنید تا مشکل حل شود.

آنان که به قضاوت زندگی دیگران می نشینند, از این حقیقت غافلند که با صرف نیروی خود در این زمینه, خویشتن را از آرامش و صفای باطن محروم می کنند.

الهی توفیقم ده که بیش از طلب همدردی, همدردی کنم.
بیش از آنکه مرا بفهمند, دیگران را درک کنم.
پیش از آنکه دوستم بدارند, دوست بدارم.
زیرا در عطا کردن است که می ستانیم و در بخشیدن است که بخشیده می شویم و در مردن است که حیات ابدی می یابیم.

کسی شما را برای خشمگین شدنتان مجازات نمی کند , همین خشم است که شما را به کیفر می رساند. آنچه را که باور کنید, حقیقت خواهد یافت.

آزادترین مردم روی زمین کسانی هستند که به صلح و صفای درون دست یافته اند. شاید بتوان گفت که برجسته ترین ویژگی افرادی که شخصیت سالم دارند, حس شوخ طبعی ایشان است که به دور از هر گونه دشمنی و استهزاست.

ذهن خود را بر تصاویر مثبت متمرکز کنید تا به شخص کاملی که هم اکنون در ذهن خود مجسم کرده اید برسید و به سوی آن و حتی بالاتر از آن رشد کنید. هرگز خود را شخص ناقص و معیوبی مجسم نکنید.

«ترس از شکست», از دستش خلاص شوید. شما نمی توانید در کاری شکست بخورید. هرکاری نتیجه ای دارد و نتایج کار به حساب می آید. برچسب شکست خورده به خود زدن بی معنی است.

وقتی یکی از عوامل منفی مذکور در شعر نظیر
غم
آه کشیدن
گریه کردن را تجربه میکنید از خود بپرسید« واقعاً چه کسی مایل است در چنین حالی در کنار من باشد؟»
آنگاه آگاهانه خروج از آن حالت را آغاز کنید.

وقتی می خواهید لباس بپوشید و یا کاری انجام دهید از خود بپرسید« آیا من این لباس را به دلیلی که دوست دارم میپوشم یا هماهنگ بودن با اجتماع برایم مهمتر است؟» آنگاه انتخاب را بر پایه اعتماد به نفس انجام دهید و ببینید که چقدر احساس بهتری دارید.

امروز را با پرسه زدن از دست می دهید تا فردا دوباره همین داستان تکرار شود و روز بعد, سستی بیشتر. هر بی تصمیمی تاخیر مربوط را به وجود می آورد و روزها با تاسف خوردن بر روزهای از دست رفته می گذرد.

به دل خود مراجعه کنید و نسبت به تمام کسانی که در گذشته از دست آنها ناراحت شده اید احساس محبت نمایید. هر جا ناراحت شدید اقدام به بخشش و عفو نمایید. عفو و گذشت پایه بیداری معنوی است.